Αρχική » Κωνσταντινούπολη
Διεθνή Ελλάδα

Κωνσταντινούπολη


Η Κωνσταντινούπολη στα 1.453 χρόνια της ιστορίας της, είχε πολιορκηθεί δεκάδες φορές και μόνο μία, πριν την οριστική της πτώση, είχε υποκύψει στον εχθρό, αυτό συνέβη το 1204, όταν την κατέλαβαν οι σταυροφόροι και εγκαθίδρυσαν ένα αδύναμο Λατινικό βασίλειο ενώ οι υπόλοιπες περιοχές της Αυτοκρατορίας διασπάστηκαν σε επί μέρους βασίλεια και δουκάτα. Ένα από αυτά, η ελληνική Αυτοκρατορία της Νίκαιας κατάφερε να ανακτήσει την Πόλη το 1261. Τους επόμενους δύο αιώνες, η εξασθενημένη και η λεηλατημένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεχόταν συνεχείς επιθέσεις σε διάφορα σημεία της από Λατίνους, Σέρβους, Βουλγάρους και ιδιαίτερα από τους Οθωμανούς Τούρκους. Και δεν έφταναν οι εξωτερικοί εχθροί, υπήρχαν και εσωτερικές τριβές και διαιρέσεις, μεταξύ ενωτικών και ανθενωτικών (αυτών που ήθελαν την ένωση των δύο εκκλησιών υπό την κυριαρχία του πάπα και των άλλων που την αρνιόταν) μεταξύ αυτοκρατόρων και μεγαλοκτηματιών, μεταξύ λαού και ευγενών. Επαναστάσεις ξέσπασαν κατά των ευγενών σε Θεσσαλονίκη, Αδριανούπολη και άλλες περιοχές, συχνό φαινόμενο ήταν οι αντιμαχίες και δολοπλοκίες για τον αυτοκρατορικό θρόνο. Το εμπόριο στην ανατολική Μεσόγειο και την Μαύρη θάλασσα είχε περάσει στους Βενετούς και Γιενοβέζους με αποτέλεσμα την οικονομική κατάρρευση με επακόλουθο την στρατιωτική αποδυνάμωση. Όταν καταργήθηκε το σώμα των βυζαντινών ακρίτων το 1261 καθώς δεν υπήρχαν χρήματα για να πληρωθούν, οι Οθωμανοί ξεκίνησαν να κατακτούν την μία μετά την άλλη τις Βυζαντινές πόλεις της Μικράς Ασίας και να περικυκλώνουν την Κωνσταντινούπολη. Το 1453, η άλλοτε κραταιά αυτοκρατορία είχε απομείνει μια αδύναμη επικράτεια των Στενών, στην οποία ανήκαν μόνο η Κωνσταντινούπολη με τα περίχωρα της και η Πελοπόννησος με επίκεντρο τον Μυστρά. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου, προσπάθησε να σώσει την Πόλη. Πήρε πολλά μέτρα να περιορίσει τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, όμως ήταν αργά. Ζήτησε στρατιωτική βοήθεια και από την Χριστιανική δύση η οποία δεν ήρθε. Και δεν έφταιγαν μόνο οι δυτικοί και οι ανθενωτικοί που δεν ήθελαν για κανένα λόγο να γίνει συμφιλίωση των εκκλησιών και προτιμούσαν τους Οθωμανούς από τους Ρωμαιοκαθολικούς. Ο Σουλτάνος Μουράτ Β’ την ίδια ώρα είχε επαναφέρει την τάξη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε καταλάβει τα Γιάννενα και την Θεσσαλονίκη το 1430 και προετοιμαζόταν για την Κωνσταντινούπολη. Πέθανε το 1451 και ο γιος του Μωάμεθ Β’ ήταν αποφασισμένος να εκπληρώσει την επιθυμία του πατέρα του. Έχτισε ένα φρούριο στην Ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου για να εμποδίσει τον επισιτισμό της πόλης, έφερε τελευταίας τεχνολογίας κανόνια, έστειλε απόσπασμα στον Μυστρά για να εμποδίσει τα αδέρφια του Κωνσταντίνου να στείλουν ενισχύσεις και πέρασε σε μία νύχτα 70 καράβια από τον Βόσπορο στον Κεράτιο κόλπο σέρνοντας τα στην ξηρά για 12 χιλιόμετρα με μία δίολκο (πάνω σε κορμούς δέντρων). Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης κράτησε σχεδόν 2 μήνες και τελικά ο Μωάμεθ Β’ την κατέλαβε την Τρίτη 29 Μαΐου 1453. Οι Τούρκοι όρμησαν μέσα στην πόλη, λεηλατώντας και σφάζοντας τον πληθυσμό. Η Ορθόδοξη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε πλέον να υφίσταται και στη θέση της αναπτύχθηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, της οποίας η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από την Αδριανούπολη στην Κωνσταντινούπολη όπου μετονομάστηκε από τους Τούρκους Ινστανμπούλ . Με την άλωση της Πόλης, ο ελληνισμός δέχτηκε το μεγαλύτερο πλήγμα από καταβολής του, 1.100 χρόνια Βυζαντινής Ιστορίας έλαβαν τέλος. Το Βυζάντιο είχε διασώσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό από την απειλή των αραβικών κατακτήσεων, είχε αναπτύξει μεγάλη και πρωτότυπη τέχνη επηρεάζοντας ανατολή και δύση, είχε διαφυλάξει, καλλιεργήσει και μεταδώσει την κλασική κληρονομιά στην Ευρώπη, όπως τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και τη ρωμαϊκή νομική παράδοση. Το πνεύμα και ο πολιτισμός του Βυζαντίου μεταφέρθηκε στις πόλεις της Ιταλίας όπου οι λόγιοι είχαν μεταναστεύσει και συνέτειναν στην επερχόμενη Αναγέννηση ενώ οι Οθωμανοί κατακτώντας και την Κωνσταντινούπολη έκλεισαν τους δρόμους προς την ανατολή αναγκάζοντας τους Ευρωπαίους να ψάξουν για νέους δρόμους, σπρώχνοντάς τους στις μεγάλες γεωγραφικές ανακαλύψεις.

Πηγή: Hallofpeople.com